Türk Mitolojisinde Geyik

Türk, Altay mitolojisinde gök, yer ya da yer altı unsurlarını temsil eden Alasığın veya Alageyik, Moğollarda Gökgeyik; kimi zaman “Göksığın” olarak da anılır. Geyik veya Sığın; şamanların törenlerde suretine büründükleri hayvan-ata ya da ruhlardan biridir. Türk mitolojisinde alageyik, peşinden koşan avcıyı yeraltına yani ölüme götürür. Geyiğin deniz tanrıçası sayıldığı bir Göktürk efsanesi de vardır. Bursa’nın manevi sahiplerinden Geyikli Baba’nın geyik şekline girdiği efsaneleri anlatılır. Bunun gibi bazı şeyhlerin bineği de geyiktir. Ayrıca nazara karşı geyik boynuzu kullanılmıştır ve bu hayvanlar Yörükler arasında bolluk ve bereketin simgesi sayılmaktadır.
Kaynak: “Türk Mitolojisinin Ana Hatları”, Yaşar Çoruhlu.
Eserler:
1-2:Alexey Ulturgashev.
3-“Red Deer”, Ali Can Meydan.
4-“Deer Shaman”, Yeşim Paktin.
5-6-7-8: Pazırık kurganlarından çıkan buluntular.